۳ پرسش: آینده سیستم های حمل و نقل

۲۳ اسفند ۱۳۹۶ کافه

دانیل اسپلینگ هستاد برجسته مهندسی عمران و علوم و سیهست های زیست محیطی در دانشگاه کالیفرنیا در دیویس، جایی که او همچنین مدیر موسسه مطالعات حمل و نقل مدرسه هست. اسپلینگ، عضو هیئت مدیره منابع هوايی کالیفرنیا، اخیرا در MITEI بحث کرده هست که جزئیات پیشرفت های تکنولوژیکی و اجتماعی مهم را در اختیار دارد که ممکن هست برای حمل و نقل بهتر یا بدتر تغییر کند. پس از این رویداد، اسپلینگ به همراه MITEI دربه همراهره سیهست، علم و چگونگی هستفاده از این عوامل تغییر برای خیر عمومی صحبت کرد.

        
  
  
      

        

      
          

              

    

  
  
  
  
  
  

(صحبت اسپرینگ نیز به عنوان پادکست در دسترس هست.)

Q: همانطور که می بینید، منافع "تک محصوالت محور خودرویی" چیست که ما خودمان زندگی می کنیم؟

A: اتومبیل ها ارزش زیادی دارند، به همین دلیل آنها بسیار محبوب هستند. اما بیش از حد چیز خوبی می تواند مخرب به همراهشد. ما خیلی دور هستیم ما یک سیستم حمل و نقل از سیستم های جاده عظیم و زیرساخت پارکینگ ایجاد کرده ایم که برای مسافران و برای جامعه برای ساخت و نگهداری بسیار گران هست. این نیز بسیار انرژی و کربن فشرده هست، و معایب کسانی که قادر به خرید و رانندگی اتومبیل هست.

Q: آیا می توانید به من در مورد سه انقلاب حمل و نقل بگویید که شما می گویید در چند دهه آینده، تحرک را تغییر می دهید؟

A: سه انقلاب برق، اتوماسیون و جمع آوری هستند. الکتریکی در حال حاضر در حال انجام هست، به همراه افزایش تعداد وسایل نقلیه الکتریکی به همراهطری خالی، وسایل نقلیه هیبریدی پلاگین که به همراهتری ها و موتورهای احتراق را ترکیب می کنند و وسایل نقلیه الکتریکی سوخت که بر روی هیدروژن کار می کنند. من در حال حاضر یک ماشین هیدروژنی (تویوتا میرایی) دارم و دو ماشین الکتریکی به همراهطری مختلف (نیسان لیف و تسلا) داشته ام.

انقلاب دوم، اتوماسیون، هنوز در حال انجام هست، حداقل در قالب ماشین های بدون راننده. اما این امر برای بسیاری از صنایع – از جمله خودروسازان، اتومبیل های اجاره ای، ارائه دهندگان زیرساخت ها و اپراتورهای حمل و نقل – واقعا سازنده و متضاد هست. در حالی که خودروهای نیمه اتوماتیک در حال حاضر در اینجا هستند، تحولات واقعی در انتظار خودروهای بدون راننده هست که احتمالا در یک دهه یا بیشتر در تعداد قابل توجهی وجود نداشته به همراهشد.

شاید انقلاب محوری مهمتر، حداقل از لحاظ تضمین اینکه انقلاب اتوماسیون به منافع عمومی منجر شده هست، جمعآوری یا به اشتراک گذاشتن هست. اتوماسیون بدون تلفیق منجر به افزایش زیادی در هستفاده از وسایل نقلیه می شود. به همراه تلفیق، اتوماسیون به کاهش مصرف وسایل نقلیه منجر می شود، اما در میزان تحرک (مایل های مسافری مسافر) به همراه مسافرانی که از نظر محروم بودن و رانندگی ناامن هستند، افزایش می یابد.

Q: شما ذکر کرده اید که چگونه این انقلابه همراهت به همراهزی می کنند بستگی به چه عامل هزینه دارد – پول یا زمان. نتیجه می شود یا بهشت ​​یا جهنم برای محیط زیست و شهرهای ما. ظرافتهای این وضعیت را توضیح دهید.

A: به همراه خودروهای جمع و جور، خودروهای الکتریکی و خودکار، هزینه سفر به شدت کاهش می یابد، به دلیل هستفاده از اتومبیل به شدت کاهش می یابد – هزینه های گسترش بیش از ۱۰۰،۰۰۰ مایل یا بیشتر در سال – بدون هزینه راننده داشتن سواران چندین هزینه دارند هزینه پولی می تواند به اندازه ۱۵ سنت در هر مایل به همراهشد، در مقایسه به همراه ۶۰ سنت در هر مایل برای یک ماشین اتوماتیک که به صورت فردی مسافرت می کند، ۱۵،۰۰۰ مایل در سال به همراهشد. از طرف دیگر، هزینه زمان شارژ ماشینها تقریبه همراه صفر هست زیرا آنها نیازی به توجه به رانندگی ندارند. آنها می توانند کار کنند، خواب، متن، نوشیدن، و خواندن. بنابراین، حتی اگر هزینه مالکیت و کارکرد وسیله نقلیه قابل توجه به همراهشد، صرفه جویی در وقت، بسیار سودمند خواهد بود که بسیاری، شاید بیشتر، مالکیت خودرو را براساس اشتراک به همراه سرویس درخوهستی انتخاب کنند. در واقع، اکثر مردم در کشورهای ثروتمند احتمالا صرفه جویی های وقت زیادی را صرف هزینه های کم هزینه می کنند که ارزش ۱۰، ۲۰ دلار و یا بیشتر در هر ساعت را صرفه جویی می کنند. بنابراین، سیهست لازم هست تا اطمینان حاصل شود که منافع عمومی – اضطراب محیط زیست، قابلیت زندگی شهری، دسترسی به محرومیت از نظر محروم، بر نفوذ اقلیت افراد تأثیر می گذارد.

دانلود آهنگ مسعود صادقلو ما به هم میایم